Onlangs was ik op bezoek bij een zeer gepassioneerd en bevlogen persoon. Ik heb grote bewondering voor mensen met een passie; ik raak daar altijd door geïnspireerd. Vooral als ze die passie delen.
Over wie heb ik het? Over Jay Walker, Amerikaan. Succesvol ondernemer met een dynamische carrière. Daarnaast vindt hij dingen uit; hij noemt zichzelf inventor. Dat is slechts één deel van zijn leven (waar jij en ik al meer dan een dagtaak aan zouden hebben).
Een ander deel van zijn leven wijdt hij aan zijn persoonlijke bibliotheek: the Jay Walker Library of Human Imagination. De link gaat naar zijn TED-talk die gaat over zijn bibliotheek.
Via Wikipedia en Google is nog meer informatie over Jay Walker en zijn Library te vinden. Dat hoef ik hier niet te herhalen en is al indrukwekkend genoeg.
Mij trof de gedrevenheid en het plezier die Jay heeft in het verzamelen van zijn tot nu toe 50.000 boeken en andere items over de ‘human imagination’. Vooral dat plezier was aanstekelijk en inspirerend. Twintig, vijfentwintig jaar geleden begon Jay met het verzamelen van werken die een blik geven op de verbeelding, de creativiteit van mensen. Op het moment dat hij er mee begon (hij was toen ergens halverwege de twintig) wist hij al hoe zijn bibliotheek er uit moest zien en zo is het ook geworden (zie de TED-talk voor wat beelden).
Een ander deel van zijn leven wijdt hij aan zijn persoonlijke bibliotheek: the Jay Walker Library of Human Imagination. De link gaat naar zijn TED-talk die gaat over zijn bibliotheek.
Via Wikipedia en Google is nog meer informatie over Jay Walker en zijn Library te vinden. Dat hoef ik hier niet te herhalen en is al indrukwekkend genoeg.
Mij trof de gedrevenheid en het plezier die Jay heeft in het verzamelen van zijn tot nu toe 50.000 boeken en andere items over de ‘human imagination’. Vooral dat plezier was aanstekelijk en inspirerend. Twintig, vijfentwintig jaar geleden begon Jay met het verzamelen van werken die een blik geven op de verbeelding, de creativiteit van mensen. Op het moment dat hij er mee begon (hij was toen ergens halverwege de twintig) wist hij al hoe zijn bibliotheek er uit moest zien en zo is het ook geworden (zie de TED-talk voor wat beelden).
Jay ontving ons (mijn man en mij) op een avond in zijn huis in Ridgefield, Connecticut waar de Library een vleugel van beslaat. Hij gaf ons de grand tour, dat wil zeggen met muziek en lichtshow en uitgebreide uitleg over de inrichting van de ruimte. Hij nam ons mee en toonde ons de Gutenberg Bijbel uit 1452-55. Hij liet ons een paar prachtige boekjes zien waarvan de leren omslagen versierd waren met juwelen en bladgoud. Zijn laatste aanwinst was een boek met tekeningen van dwergen, uit de 18e eeuw. Jay begeleidde ons naar zijn exemplaar van The Birds of America van John James Audubon; voor mijn man de belangrijkste bron van opwinding tijdens dit bezoek.
We mochten alle boeken oppakken, doorbladeren en lezen zonder de bekende witte handschoenen. Jay’s opvatting hierover: “Deze boeken gaan al eeuwen mee en zijn in die tijd veel slechter behandeld dan wanneer jij ze oppakt. Als je handen maar schoon zijn.” Het omdraaien van de bladen in het boek van Audubon moest wel samen met hem; de bladen zijn 99x66 centimeter en erg kostbaar.
Jay liet ons een tijdje alleen en wij voelden ons als kinderen in een snoepwinkel. Maar dan wel een kostbare snoepwinkel.
We mochten alle boeken oppakken, doorbladeren en lezen zonder de bekende witte handschoenen. Jay’s opvatting hierover: “Deze boeken gaan al eeuwen mee en zijn in die tijd veel slechter behandeld dan wanneer jij ze oppakt. Als je handen maar schoon zijn.” Het omdraaien van de bladen in het boek van Audubon moest wel samen met hem; de bladen zijn 99x66 centimeter en erg kostbaar.
Jay liet ons een tijdje alleen en wij voelden ons als kinderen in een snoepwinkel. Maar dan wel een kostbare snoepwinkel.
Het is te veel om op te noemen wat we gezien en aangeraakt hebben en dat is nog maar een fractie van wat er staat en ligt in de Library of Human Imagination. Nou, vooruit, nog een voorbeeld dan: een boek voor brandweermannen. Een Nederlands boek met ingekleurde gravures van grote branden, waarop te zien is hoe een brand zich verspreidt en hoe de brand bestreden moet worden. Ook een gravure van een nieuwe machine waarmee sneller water opgepompt kon worden. Eigenlijk dus een soort instructieboek voor de brandweer. De brand in het oude middeleeuwse stadhuis op de Dam in Amsterdam in 1652 staat er als voorbeeld in. De gravures waren stuk voor stuk geschikt om in een museum te hangen, zo mooi gemaakt. Ik ben vergeten van wanneer het boek dateert, maar het was oud.
Hoezeer al die bijzondere, gekke, mooie, verrassende boeken ook indruk op mij maakten, het was Jay Walker, de man zelf, die de meeste indruk op mij maakte. Wat een passie, wat een gedrevenheid en, zoals ik al zei, wat een lol heeft hij in het verzamelen van al dat moois. Hij liep te lachen en sprong van het ene boek naar het andere om het aan ons te laten zien. Na het afscheid heb ik nog urenlang een glimlach op mijn gezicht gevoeld en bleef ik maar herhalen: ongelooflijk, wat een schatkamer en wat bijzonder om dat een keer te mogen zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten