Charisma

Wat is dat eigenlijk, charisma? Wanneer heb je het en waarom?
Kijk nou naar Mitt Romney. Hij ziet er goed uit, fit, lacht veel. Keurige overhemden en netjes gestrikte dassen. Haren in het gelid. Maar, geloof ik hem? Vertrouw ik hem? Niet echt en hoe komt dat dan?
Obama noemde hem een 'salesman'. Een verkoper probeert iets te verkopen en dat is meestal om er zelf beter van te worden. Niets mis mee, voor een verkoper dan. Maar voor een president?
Vanaf het moment dat Barack Obama het podium oploopt, heeft ie mij gewonnen. En met mij 11.000 anderen in het Coors Event Center in Boulder, Colorado.
Ik zie geen verkoper, ik zie en hoor een man met een oprechte wens om het land mooier en beter te maken voor iedereen. Waar lig dat aan? In Colorado Springs zei een Romney-aanhanger dat 'Mitt' een 'genuine guy' is. Die omschrijving vind ik beter van toepassing op Obama. Zijn lach is echt, zijn verhaal is echt, zijn dromen en wensen zijn begrijpelijk, logisch en aansprekelijk voor heel veel mensen.

Dat ik zo enthousiast over Obama ben, heeft natuurlijk te maken met mijn eigen normen en waarden. Maar dat hij een snaar bij me weet te raken, in een zaal van 11.000 mensen, zegt iets over hem. De dolenthousiaste, joelende menigte - waar ik normaal gesproken ver weg van zou blijven - versterkt het gevoel dat ik iets bijzonders meemaak. Ik merk dat ik constant een glimlach op mijn gezicht heb. Kinderen om mij heen springen en dansen. Een meisje van een jaar of twaalf zegt tegen haar moeder dat ze morgen een brief aan Obama gaat sturen (ze zegt echt een brief, a letter, geen mail of tweet of whatsapp) waarin ze hem vertelt dat ze zijn speech 'awesome' vond. Haar vriendinnetje gaat een werkstuk over hem schrijven.
'You know me. This is what you get!', zegt Obama en de menigte joelt alweer. Ik ook. What a guy.